Θαλάσσιες χελώνες
περιοχή τροφοληψίας
Οι θαλάσσιες χελώνες είναι θαλάσσια ερπετά που χρησιμοποιούν διάφορους χερσαίους και θαλάσσιους βιοτόπους και κάνουν μεταναστεύσεις χιλιάδων χιλιομέτρων.
Στα ελληνικά νερά συναντώνται τρία είδη θαλάσσιων χελωνών: η θαλάσσια χελώνα Καρέτα (Caretta caretta), η οποία είναι το μοναδικό είδος που φωλιάζει στην Ελλάδα, η Πράσινη χελώνα (Chelonia mydas) και η Δερματοχελώνα (Dermochelys coriacea), σπάνια αλλά συχνή επισκέπτρια από τον Ατλαντικό Ωκεανό.
Μια σημαντική περιοχή τροφοληψίας για ενήλικες και νεαρές Καρέτα
Οι θαλάσσιες χελώνες είναι είδος για το οποίο υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα για τη ζωή τους στη θάλασσα. “Ο Αμβρακικος Κόλπος είναι ένας από τους λίγους θαλάσσιους χώρους στην Ελλάδα που έχουν επιβεβαιωθεί ως σημαντικές περιοχές τροφοληψίας για ενήλικες και νεαρές χελώνες Καρέτα, χάρη στο μακροχρόνιο πρόγραμμα παρακολούθησης του ΑΡΧΕΛΩΝ. Από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, κάθε χρόνο γίνεται σύλληψη και ταυτοποίηση περίπου 200 ατόμων, και πλέον γνωρίζουμε περισσότερα για τις χελώνες που καταλαμβάνουν την περιοχή. “Φαίνεται ότι χρησιμοποιούν συχνά τα ρηχά, πλούσια σε θρεπτικά συστατικά νερά κοντά σε διάφορες λιμνοθάλασσες
που συνορεύουν με τον Κόλπο, ιδιαίτερα κοντά στις εκβολές των ποταμών Λούρου και Αράχθου.
“Πρόσφατες μελέτες που χρησιμοποιούν δορυφορική τηλεμετρία, γενετική και την επιστροφή εξωτερικών σημάνσεων στα πτερύγια έχουν δείξει ότι ο Κόλπος του Αμβρακικού αποτελεί σημαντική περιοχή σε περιφερειακό
επίπεδο για τις χελώνες Καρέτα, καθώς άτομα από διάφορους τόπους ωοτοκίας (Ζάκυνθος, Κόλπος Κυπαρισσίας, Ρέθυμνο, Κεφαλονιά, Τουρκία, Λιβύη) χρησιμοποιούν αυτόν τον βιότοπο. Πιο πρόσφατα, επιβεβαιώθηκε και η τακτική παρουσία της Πράσινης χελώνας.
Η τυχαία σύλληψη σε αλιευτικά εργαλεία αποτελεί μία από τις απειλές με τον μεγαλύτερο αντίκτυπο για τις θαλάσσιες χελώνες που επισκέπτονται τον Αμβρακικό. Ο Κόλπος αλιεύεται έντονα, κυρίως με δίχτυα, παράγαδι βυθού και παγίδες. Η σύλληψη χελωνών σε αλιευτικά εργαλεία θεωρείται παρεμπίπτουσα αλιεία (π.χ η τυχαία σύλληψη μη στοχευόμενων ειδών), η οποία όμως έχει αρνητικό αντίκτυπο.
Για παράδειγμα, όταν οι χελώνες που συλλαμβάνονται τυχαία σε αλιευτικά δίχτυα δεν μπορούν να φτάσουν στην επιφάνεια για να αναπνεύσουν, μπορεί να πνιγούν. Η θνησιμότητα μπορεί να φτάσει το 80% σε τέτοιες περιπτώσεις. Άλλα θανατηφόρα περιστατικά μπορεί να προκύψουν από την κατάποση αγκιστριών και πετονιών. “Η σκόπιμη θανάτωση ή πρόκληση τραυματισμού σε χελώνες που πιάνονται τυχαία σε αλιευτικά εργαλεία έχει αναφερθεί στο παρελθόν, αλλά είναι σπάνιο φαινόμενο.
Η συνεργασία με τους τοπικούς αλιείς είναι καθοριστική για την μακροχρόνια προστασία των θαλάσσιων χελωνών που μεταναστεύουν από και προς τον Κόλπο του Αμβρακικού προς την υπόλοιπη Μεσόγειο.