Η μοναδικότητα του Αμβρακικού κόλπου
Ένας θύλακας βιοποικιλότητας παγκόσμιας σημασίας
Ένας θύλακας βιοποικιλότητας παγκόσμιας σημασίας
Ο Αμβρακικός κόλπος είναι ο μεγαλύτερος υγρότοπος της Ελλάδας. Η μοναδικότητα του οικοσυστήματος συνιστά μια πολύπλοκη σύνθεση πλούσιας βιοποικιλότητας, καταφύγιο σπάνιων υδρόβιων πουλιών και θαλάσσιας μεγαπανίδας.
Δυο ποταμοί εκβάλλουν στον Κόλπο, με αποτέλεσμα το σχηματισμό δελταϊκών συμπλεγμάτων, τα οποία περιλαμβάνουν γλυκά έλη με τους μεγαλύτερους καλαμιώνες της Ελλάδας, υγρούς λειμώνες, εποχικά πλημμυριζόμενες εκτάσεις, λιμνοθάλασσες, παράκτιες αμμοθίνες, σημαντικά αλμυρά έλη και μερικά από τα πιο εκτεταμένα παραποτάμια δάση που απομένουν στην Ελλάδα.
Ανάμεσα στη μεγαπανίδα στον Κόλπο διαβιεί το Ρινοδέλφινο (Tursiops truncatus), το μοναδικό κητώδες που διαβιεί στον κόλπο, σε έναν από τους υψηλότερους πληθυσμούς που έχουν καταγραφεί για το είδος αυτό στη Μεσόγειο.Επιπλέον, ο Αμβρακικός αποτελεί σημαντικό πεδίο τροφοληψίας για την Καρέτα (Caretta caretta), καθώς χρησιμοποιείται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους από ενήλικες και νεαρές χελώνες. Πρόσφατα επιβεβαιώθηκε και η παρουσία της Πράσινης χελώνας (Chelonia mydas).
Σημαντικοί πληθυσμοί από 9 είδη σαλαχιών, Aetomylaeus bovinus, Bathytoshia lata, Dasyatis marmorata, Dasyatis pastinaca, Dasyatis tortonesei, Gymnura altavela, Myliobatis aquila, Torpedo marmorata, Torpedo torpedo και ένα είδος καρχαριοειδών (Mustelus mustelus) συχνά συναντώνται στον Κόλπο. Από τα 10 είδη ελασμοβράγχιων, 2 βρίσκονται στη λίστα των Κρισίμως Κινδυνευόντων, 2 ως Κινδυνεύοντα, 4 ως Ευάλωτα, ένα Ανεπαρκή Δεδομένα και ένα ως Σχεδόν Απειλούμενο.
O Αμβρακικός Κόλπος φιλοξενεί μια εξαιρετικά πλούσια ορνιθοπανίδα, που περιλαμβάνει 290 διαφορετικά είδη, εκ των οποίων τα 75 θεωρούνται απειλούμενα στην Κόκκινη Λίστα Απειλούμενων Ειδών της IUCN.
Τα θολά νερά του Αμβρακικού φιλοξενούν επίσης έναν πολύ σημαντικό και μοναδικό οικότοπο: τις κοίτες ροδολίθων. Οι κοίτες ροδολίθων προσφέρουν σημαντικές οικοσυστημικές υπηρεσίες καθώς λειτουργούν ως γαλάζιος άνθρακας, δεσμεύοντας το ατμοσφαιρικό CO2 και αποθηκεύοντάς το. Αποτελούν επίσης ζωτικό τμήμα του θαλάσσιου οικοσυστήματος, καθώς προσφέρουν περιοχές αναπαραγωγής και τροφοληψίας και παρέχουν καταφύγιο για πολλά θαλάσσια είδη ψαριών, μαλακίων και καρκινοειδών.